آیت الله محمد حسن قدیری

آیت الله محمدحسن قدیری از علمای بزرگ و از شاگردان برجسته و یاران نزدیک امام خمینی بود. او از مدرسین حوزه علمیه قم ومسئول وعضو دفتر استفتائات امام خمینی و حضرت ایت الله خامنه‌ای وعضو فقهای شورای نگهبان بود. مکاتبه آیت الله قدیری با امام خمینی در مورد شطرنج والات موسیقی از افتخارات دوران عمر پر برکت او بود. از او تالیفاتی بجا مانده که عبارتند از:” البیع”الاجاره”التیمم”المباحث فی علم الاصول”رسالات عشر” الحاشیه علی العروه الوثقی”مناسک حج”رساله فی الوضع والاستعمال”و مقالاتی در موضوعات مختلف.

ولادت

آیت الله محمدحسن قدیری در سال ۱۳۱۷ هجری شمسی در خانوده‌ای روحانی در اصفهان به دنیا آمد. وی فرزند آیت الله علی قدیری بود و قسمتی از علوم حوزوی را نزد پدر خویش فرا گرفت.

اندکی از زندگینامه پدر: علی قدیری

از علمای معروف اصفهان که در سال ۱۲۹۰ هجری شمسی متولد وسالهای متمادی در حوزه‌های علمیه قم و نجف واصفهان و کرمانشاه به تدریس اشتغال داشت وعمر خویش رادر تحصیل و تدریس و تر بیت شاگردانی همچون شهید آیت الله دکتر بهشتی گذرانیده و دراوائل نهضت جزء یاران امام خمینی محسوب می گشت و مسئول استفتائات او بود. او در ۲۳ دی ماه ۱۳۶۵ دار فانی را وداع گفت ودر جوار حرم حضرت معصومه در قم مدفون گردید.

تحصیلات

در ایران

دوران دبستان و دبیرستان را در اصفهان گذراند و دیپلم ریاضی خود را از دبیرستان هراتی گرفت.

همزمان با تحصیل در دوره دبیرستان، تحصیل علوم دینی را نیز شروع نمودوبا وجود ممتاز بودن دررشته ریاضی و در دبیرستان بعد از کسب دیپلم به جهت علاقه به علوم حوزوی برای ادامه تحصیل به نجف رفت.

در نجف

از سال ۱۳۳۷ به نجف رفت و در محضر اساتید بزرگ نجف در ۲۶ سالگی به درجه اجتهاد رسید. او در نجف اشرف هجده سال در درس آیت الله سید ابوالقاسم خویی و دوازده سال در درس امام خمینی شرکت داشت.

نمایندگی در استفتائات رهبری

پس از تحصیلات نجف ایشان در سال ۱۳۵۶ به ایران بازگشت. بعد از انقلاب ایشان نمایندگی دفتر استفتائات امام خمینی در قم و بعد از رحلت امام(ره) در دفتر مرحوم آیت الله اراکی و بعد در دفتر آیت الله بهجت و حضرت ایت الله خامنه‌ای درهمان بخش استفتائات مشغول فعالیت بودند. پاسخ بسیاری از استفتائات امام(ره) و حضرت ایت الله خامنه‌ای و بعضی مراجع دیگر دست خط اوست و همچنین مناسک حج امام خمینی به انشاء او است.

فعالیت سیاسی

قبل از انقلاب در کنار امام خمینی به مبارزه علیه رژیم پهلوی پرداخت وبعد از انقلاب نیز به عنوان امام جمعه رویدشت اصفهان ویکی از فقهای شورای نگهبان به خدمت ادامه داد.

اندیشه‌ها و دیدگاهها

در سال ۱۳۶۷ ایشان پیرامون استفتائی که از امام خمینی در مورد شطرنج و موسیقی شده بود [۱] نامه‌ای به امام خمینی نوشت [۲] و در مورد شطرنج و موسیقی و بحثهایی که نزد حوزویان و مردم مطرح بود سوالاتی را پرسید که جواب امام خمینی و نامه دوباره ایشان وجواب بعد از آن [۳] به عنوان سند افتخاری برای او است. همان طوری امام خمینی در نامه دوم نوشت بحث این نامه‌ها در حا ل و هوای درس وبحث طلبگی بوده وکسانی که با این حال وهوا اشنا نباشند مطالب بلند این نامه‌ها را نمی فهمند. ایت الله قدیری درباره احکام اسلام می‌نویسد:

اسلام ناب محمدی همان احکام نورانی است که وصول علمی به واقعیه معظم آنها میسور نیست وظاهریه انها تابع قیام حجج از جمله ظواهر کتاب و سنت است و وظیفه فقهای اسلام اجتهاد یعنی تحصیل حجت است واین سیر در مسیر جهل وخرافه نیست.اجتهاد کبریت احمر است اجتهاد ملکه قدسیه است اجتهاد تنها دانستن اصطلاحات و صرف انبار کردن مطالب نیست. مجتهد در مسئله‌ای که اجتهاد می‌کند حجت بین خودو خدارا بدست می‌آوردو کمند کسانیکه مطابق موازین حجت شرعی مسئله را بدست اورندوبه همین جهت است که امام خمینی درباره کسی غیر از معدودی بسیار قلیل تصریح به اجتهاد نکرده اند که خود کاشف از عز یز الوجود بودن انست.فقه را باید از ادله استفاده کرد ونه بر ادله تحمیل کرد و لذاست که کار هر کسی نیست و موکول به متخصصین انست و این طور نیست که هر کسی توانست از رساله مسئله بفهمد و یا بگوید بتواند دخالت در مبانی استنباط کند و واقف به اسرار احکام شرع که باید از ادله تفصیلیه استفاده شود باشد.

او درباره این نامه‌ها می‌نویسد:

نامه‌ای به محضر مبارک امام خمینی تقدیم و در دو استفتاء که در رسانه‌ها منتشر شد سوالاتی نمودم که مفتخر به جوابی شدم حاکی از حسن اعتماد انحضرت باهلیت این جانب برای برداشت از اخبار واحکام الهی که به اجتهاد معروف است وگرچه این مطلب را بلسان اظهار تاسف و تعجب یا عدم توقع افاده فرموده اند لکن این عبارات وقتی بداعی تصدیق اجتهاد کسی گفته شود معنای منفی ندارد لکن چون طوری افاده شده که قابل فهم همه کس نیست مجددا از ایشان خواستم که رفع این اشکال را هم بفرمایند که به جواب دوم افتخار یافتم. این نامه یک سند افتخار است که من عاجز از بیان ارزش ان هستم وکسی که نظرش محدود وجمود بی مورد داشته باشد لایق این افتخار نیست وبرای توضیح این بعد مهم نامه عرض میکنم:از اولیکه امام خمینی شروع بنامه شریفه می فرمایند محور کلام را برداشت اینجانب از اخبار و احکام الهی قرار می‌دهند واز ان اظهار تاسف میفرمایند. باز در وسط نامه صحبت از برداشت می‌کنند که اینگونه که جنابعالی برداشت دارید تمدن جدید باید از بین برود و اواخر نامه باز می فرمایند از شما که فردی تحصیل کرده و زحمت کشیده هستید توقع نبود که اینگونه برداشت کنید وبه اسلام نسبت دهید باز محور برداشت اینجانب است واینها گواهی می‌دهدکه امام این شاگرد کوچکشان را صاحب برداشت یعنی مجتهد می‌دانند.بنابراین این نامه نه تنها منفی نیست بلکه تصدیق اجتهاد استکه از ان تعبیر به اجازه اجتهاد می‌شودوچون من می‌دانستم که فهم این مطلب برای غیر خواص مشکل است از امام در خواست کردم که هر طور صلاح می‌دانند مشکل را حل فرمایندومعظم له مرا به نامه دوم افتخار دادند.

به همین دلیل چند روزبعد از نامه اول امام خمینی در تاریخ ۱۰/۷/۱۳۶۷(ه.ش) آیت الله قدیری در نامه‌ای می‌نویسد:

بسم الله الرحمن الر حیم

خدمت حضرت آیه الله العظمی امام خمینی مد ظله العالی

پس از عرض سلام وادب رقم ذی کرم حاکی نهایت لطف وحسن ظن انحضرت به اینجانب در امری بزرگ که جرات تعبیر ان را ندارم واصل گردید. لائق دانستن ان شخصیت علمی وعملی این شاگرد کوچک را به این امر موجب بسی افتخار و سرفرازی است. ولی چون مطلب بطوری افاده شده که برای غیر خواص فهم ان مشکل است بلکه از بعض جملات ان ممکن است بر خلاف مقصود سوء استفاده شود چنانچه صلاح بدانید و به هر نحو خودتان مصلحت می بینید جبران شود. از خداوند متعال میخواهم که در قبال این ذره پروری وطلبه نوازی حضرتعالی رابه مقاصد عالیه و اهداف راقیه برساند. دوام سایه بلند پایه ان حضرت را مسالت دارم.

والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاته

محمد حسن قدیری

۱۳۶۷/۷/۱۰

بعد از این نامه اجازه اجتهاد آیت الله قدیری از طرف امام خمینی صادر شد[۴] و مورد تایید و امضاء آیت الله اراکی و آیت الله بهجت قرار گرفت.

آیت الله قدیری در ادامه توضیح این نامه‌ها می‌نویسد:

حاصل اینکه اگر شخصیت علمی و عملی مثل امام خمینی کسی را لایق دیدندکه اظهار تاسف یا عدم توقع یا اظهار تعجب از برداشت او از اخبار و احکام الهی بفرمایند این اجازه اجتهاد است وهیچ جهت منفی ندارد والا روش استنباط همان روش سنتی وصاحب جواهری است که خود امام همان روش را داشته ودارند وهیچ منافی تمدن هم نیست و مسائلی هم که در نامه بیان فرمودند از برکات خود ایشان حل شده است و اشکالی نیست..

شیوه بررسی مسائل فقهی توسط وی از زبان شاگردان

ویژگی خاص وی در پرداختن به مسائل فقهی موجب امتیاز خاص در کلاسهای مراجع بزرگی چون ایت الله خوئی شده بود از این رو همواره مورد احترام طلاب و اساتید بود. وی در مسائل فقهی دقیق و نکته سنج بود به نحوی که به مسائل خاص احاطه کامل داشت ودر مورد برخی مسائل نیز نظرات خاص و کلیدی ارائه می‌کرد نوع نگاه وی به مسائل فقهی باز و برخوردار از نوعی روشن بینی وزمان شناسی خاص بود که این موضوع برگرفته از نظرات استاد وی امام خمینی بود.او حاشیه بر عروه را به همراه سلسله مقالات و تحقیقات در فقه واصول را به نگارش دراورده است. اورا باید از مجتهدین برجسته کشور بحساب اورد چراکه مرگ او در هفتاد سالگی سبب ناشناس ماندن مقام اجتهادی او در میان آحاد جامعه شد.

وفات

آیت الله محمدحسن قدیری در ۲۵ مهر سال ۱۳۸۷ در قم دیده از جهان فرو بست و پیکرش پس از تشییع در مسجد آیت الله طباطبائی حرم معصومه به خاک سپرده شد. حضرت ایت الله خامنه‌ای [۵] و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم [۶] وشورای نگهبان وریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام وریاست مجلس شورای اسلامی نیز در این زمینه پیامهایی صادر نمودند.

آثار

  • البیع، تالیف ایت الله محمد حسن قدیری، تهران، عروج، چاپ اول، ۶۴۱ ص، عربی، وزیری (گالینگور).
  • البیع، تقریرا لما أفاده الأستاذ الأکبر آیهالله العظمی الإمام الخمینی،ایت الله محمد حسن قدیری، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، ۶۴۱ ص، عربی، وزیری (گالینگور)
  • المباحث فی علم الاصول، قم، موسسه بوستان کتاب-چاپ دوم، عربی
  • التیمم، قم، موسسه بوستان کتاب.
  • البحث فی رسالات عشر، قم، موسسه النشر الاسلامی التابعه لجماعه المدرسین بقم المشرفه.
  • الحاشیه علی العروه الوثقی، قم، موسسه بوستان کتاب
  • رساله فی الوضع والاستعمال، قم، منظمه الحج والاوقاف والشئون الخیریه

منابع

  1. ↑ صحیفه نور جلد ۲۱ صفحه ۱۲۹
  2. ↑ صحیفه نور جلد ۲۱ صفحه ۱۴۹
  3. ↑ صحیفه نور جلد ۲۱ صفحات ۱۵۱ و ۱۶۰
  4. ↑ صحیفه نور جلد۲۱ صفحه۱۶۰
  5. ↑ پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری
  6. ↑ پایگاه اطلاع رسانی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم – اطلاعیه در پی ارتحال حضرت آیت الله محمد حسن قدیری (ر ه)

‎‎

۱۲ دیدگاه برای “آیت الله محمد حسن قدیری”

یک دوست فروردین ۱۹ام, ۱۳۸۹ در ۵:۱۶ ب.ظ

با سلام
در مورد این زندگینامه باید بگویم که چون در سایت ویکی پدیا نوشته شده سایت مذکور القاب و عناوین را حذف کرده است مثلا بجای امام خمینی نوشته روح الله خمینی و بجای حضرت ایت الله خامنه ای نوشته سید علی خامنه ای و بقیه موارد که لازم است اصلاح شود
همچنین پیشنهاد میکنم از آداب ورسوم کفران مثلا روش برگزاری مراسم عزاداری سید الشهداء در وبلاگ بیاورید
موفق باشید

یه کفرونی فروردین ۱۹ام, ۱۳۸۹ در ۱۰:۱۱ ب.ظ

سلام دوست عزیز
بله شما درست میفرمایید
حتما اصلاح میکنم
در مورد اداب و رسوم هم به روی چشم
در اولین فرصت در مورد اون مطالبی رو ارسال میکنم

یک دوست فروردین ۳۱ام, ۱۳۸۹ در ۸:۵۶ ق.ظ

آیت الله محمدحسن قدیری از علمای بزرگ و از شاگردان برجسته و یاران نزدیک امام خمینی(ره) بودند. ایشان از مدرسین حوزه علمیه قم ومسئول وعضو دفتر استفتائات حضرت امام خمینی(ره)وحضرت آیت الله خامنه ای (مد ظله العالی )وعضو فقهای شورای نگهبان بودند. مکاتبه آیت الله قدیری(ره) با امام خمینی(ره) در مورد شطرنج والات موسیقی از افتخارات دوران عمر پر برکت ایشان بود. از ایشان تالیفاتی بجا مانده که عبارتند از:” البیع”الاجاره”التیمم”المباحث فی علم الاصول”رسالات عشر” الحاشیه علی العروه الوثقی”مناسک حج”رساله فی الوضع والاستعمال”و مقالاتی در موضوعات مختلف.

ولادت
آیت الله قدیری در سال ۱۳۱۷ هجری شمسی در خانوده ای روحانی در اصفهان به دنیا آمدند. ایشان فرزند آیت الله علی قدیری(ره) بودند و قسمتی از علوم حوزوی را نزد پدر بزرگوار خویش فرا گرفتند.

اندکی از زندگینامه پدر ایشان آیت الله علی قدیری(ره))
آیت الله علی قدیری(ره) از علمای معروف اصفهان بودند که در سال ۱۲۹۰ هجری شمسی دیده به جهان گشودند وسالهای متمادی در حوزه های علمیه قم و نجف واصفهان و کرمانشاه به تدریس اشتغال داشتند وعمر خویش رادر تحصیل و تدریس و تر بیت شاگردانی همچون شهید آیت الله دکتر بهشتی گذرانیده و دراوائل نهضت جزء یاران امام خمینی (ره)محسوب می گشتند و مسئول استفتائات امام(ره) بودند. ایشان در ۲۳ دی ماه ۱۳۶۵ دار فانی را وداع گفتند ودر جوار حرم حضرت معصومه در قم مدفون گردیدند.

تحصیلات

در ایران
آیت الله قدیری دوران دبستان و دبیرستان را در اصفهان گذراندند و دیپلم ریاضی خود را از دبیرستان هراتی گرفتند.همزمان با تحصیل در دوره دبیرستان، تحصیل علوم دینی را نیز شروع نمودندوبا وجود ممتاز بودن دررشته ریاضی و در دبیرستان بعد از کسب دیپلم به جهت علاقه به علوم حوزوی برای ادامه تحصیل به نجف رفتند.

در نجف
ایشان از سال ۱۳۳۷به نجف رفتند و در نجف اشرف به ادامه تحصیل و تدریس دروس حوزه پرداختند. ایشان در نجف اشرف هیجده سال در درس آیت الله خویی(ره) و دوازده سال در درس امام خمینی (ره)شرکت داشتند.

حضور در استفتائات
پس از تحصیلات نجف ایشان در سال۱۳۵۶ به ایران بازگشتند. از حدود سال ۱۳۵۱ ه.ش در دفتر امام خمینی(ره)پاسخگوی مسایل شرعی بودند. بعد از انقلاب ایشان از طرف امام خمینی(ره) مامور می شوند تا با انتخاب عده ای دفتر استفتائات را اداره کنند. وبعد از رحلت امام خمینی(ره) در دفتر مرحوم آیت الله اراکی(ره) و بعد در دفتر آیت الله بهجت و آیت الله خامنه‌ای درهمان بخش استفتائات مشغول فعالیت بودند. پاسخ بسیاری از استفتائات امام خمینی(ره) ومقام معظم رهبری آیت الله خامنه‌ای مد ظله العالی وبعضی مراجع دیگر دست خط مبارک ایشان است وهمچنین مناسک حج امام خمینی(ره) به انشاء ایشان می باشد.

فعالیت سیاسی
قبل از انقلاب به عنوان دوست و یاری وفادار در کنار امام خمینی(ره) به مبارزه علیه رژیم پهلوی پرداختند وبعد از انقلاب نیز به عنوان امام جمعه رویدشت اصفهان ویکی از فقهای شورای نگهبان به خدمت ادامه دادند.

اندیشه ها و دیدگاهها
آیت الله قدیری (ره) در سال ۱۳۶۷ ایشان پیرامون استفتائی که از امام خمینی(ره) در مورد شطرنج و آلات موسیقی شده بود[۱] نامه ای به امام (ره) نوشتند [۲] و در این خصوص مباحثی را مطرح نمودند که جواب امام(ره) و نامه دوباره ایشان وجواب بعد از آن [۳] به عنوان سند افتخا ری برای دورا ن عمر پر برکت ایشان است . همان طوری حضرت امام خمینی(ره)در نامه دو م فرمودند بحث این نامه ها در حا ل و هوای درس وبحث طلبگی بوده وکسانی که با این حال وهوا آشنا نباشند مطالب بلند این نامه ها را نمی فهمند.
آیت الله قدیری(ره) درباره احکام اسلام می نویسند:
اسلام ناب محمدی همان احکام نورانی است که وصول علمی به واقعیه معظم آنها میسور نیست وظاهریه انها تابع قیام حجج از جمله ظواهر کتاب و سنت است و وظیفه فقهای اسلام اجتهاد یعنی تحصیل حجت است واین سیر در مسیر جهل وخرافه نیست.اجتهاد کبریت احمر است اجتهاد ملکه قدسیه است اجتهاد تنها دانستن اصطلاحات و صرف انبار کردن مطالب نیست. مجتهد در مسئله ای که اجتهاد می کند حجت بین خودو خدارا بدست می آورد و کمند کسانیکه مطابق موازین حجت شرعی مسئله را بدست آورندوبه همین جهت است که امام خمینی درباره کسی غیر از معدودی بسیار قلیل تصریح به اجتهاد نکرده اند که خود کاشف از عز یز الوجود بودن آنست.فقه را باید از ادله استفاده کرد ونه بر ادله تحمیل کرد و لذاست که کار هر کسی نیست و موکول به متخصصین آنست و این طور نیست که هر کسی توانست از رساله مسئله بفهمد و یا بگوید بتواند دخالت در مبانی استنباط کند و واقف به اسرار احکام شرع که باید از ادله تفصیلیه استفاده شود باشد.
ایشان درباره این نامه ها می نویسند::
نامه ای به محضر مبارک امام خمینی تقدیم و در دو استفتاء که در رسانه ها منتشر شد سوالاتی نمودم که مفتخر به جوابی شدم حاکی از حسن اعتماد آنحضرت باهلیت این جانب برای برداشت از اخبار واحکام الهی که به اجتهاد معروف است وگرچه این مطلب را بلسان اظهار تاسف و تعجب یا عدم توقع افاده فرموده اند لکن این عبارات وقتی بداعی تصدیق اجتهاد کسی گفته شود معنای منفی ندارد لکن چون طوری افاده شده که قابل فهم همه کس نیست مجددا از ایشان خواستم که رفع این اشکال را هم بفرمایند که به جواب دوم افتخار یافتم. این نامه یک سند افتخار است که من عاجز از بیان ارزش آن هستم وکسی که نظرش محدود وجمود بی مورد داشته باشد لایق این افتخار نیست وبرای توضیح این بعد مهم نامه عرض میکنم:از اولیکه امام خمینی شروع بنامه شریفه می فرمایند محور کلام را برداشت اینجانب از اخبار و احکام الهی قرار میدهند واز آن اظهار تاسف میفرمایند. باز در وسط نامه صحبت از برداشت میکنند که اینگونه که جنابعالی برداشت دارید تمدن جدید باید از بین برود و اواخر نامه باز می فرمایند از شما که فردی تحصیل کرده و زحمت کشیده هستید توقع نبود که اینگونه برداشت کنید وبه اسلام نسبت دهید باز محور برداشت اینجانب است واینها گواهی میدهدکه امام این شاگرد کوچکشان را صاحب برداشت یعنی مجتهد میدانند.بنابراین این نامه نه تنها منفی نیست بلکه تصدیق اجتهاد است که از آن تعبیر به اجازه اجتهاد میشود و چون من میدانستم که فهم این مطلب برای غیر خواص مشکل است از امام در خواست کردم که هر طور صلاح میدانند مشکل را حل فرمایند ومعظم له به نامه دوم مرا افتخار دادند.
به همین دلیل چند روزبعد از نامه اول امام خمینی(ره) در تاریخ ۱۰/۷/۱۳۶۷ (ه.ش) آیت الله قدیری(ره) در نامه ای به امام خمینی(ره) مینویسند:
بسم الله الرحمن الر حیم
خدمت حضرت آیه الله العظمی امام خمینی مد ظله العالی
پس از عرض سلام وادب رقم ذی کرم حاکی نهایت لطف وحسن ظن آنحضرت به اینجانب در امری بزرگ که جرات تعبیر ان را ندارم واصل گردید. لائق دانستن آن شخصیت علمی وعملی این شاگرد کوچک را به این امر موجب بسی افتخار و سرفرازی است. ولی چون مطلب بطوری افاده شده که برای غیر خواص فهم آن مشکل است بلکه از بعض جملات آن ممکن است بر خلاف مقصود سوء استفاده شود چنانچه صلاح بدانید و به هر نحو خودتان مصلحت می بینید جبران شود. از خداوند متعال میخواهم که در قبال این ذره پروری وطلبه نوازی حضرتعالی رابه مقاصد عالیه و اهداف راقیه برساند. دوام سایه بلند پایه آن حضرت را مسالت دارم.
والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاته
محمد حسن قدیری
۱۳۶۷/۷/۱۰
آیت الله قدیری(ره) در ادامه توضیح این نامه ها مینویسند:
حاصل اینکه اگر شخصیت علمی و عملی مثل امام خمینی کسی را لایق دیدندکه اظهار تاسف یا عدم توقع یا اظهار تعجب از برداشت او از اخبار و احکام الهی بفرمایند این اجازه اجتهاد است وهیچ جهت منفی ندارد والا روش استنباط همان روش سنتی وصاحب جواهری است که خود امام همان روش را داشته ودارند وهیچ منافی تمدن هم نیست و مسائلی هم که در نامه بیان فرمودند از برکات خود ایشان حل شده است و اشکالی نیست.
لازم به ذکر است که این اجازه اجتهاد امام خمینی(ره) مورد تایید و امضاء آیت الله العظمی اراکی(ره) قرار گرفت و معظم له در ذیل این اجازه نامه مرقوم فرمودند:صدر عن اهله و وقع فی محله.
آیت الله العظمی بهجت(ره) نیز این اجازه اجتهاد امام خمینی و آیت الله العظمی اراکی را مورد تایید و امضاء خویش قرار دادند.
شیوه بررسی مسائل فقهی توسط وی از زبان شاگردان
ویژگی خاص وی در پرداختن به مسائل فقهی موجب امتیاز خاص در کلاسهای مراجع بزرگی چون آیت الله خوئی(ره) شده بود از این رو همواره مورد احترام طلاب و اساتید بودند. ایشان در مسائل فقهی دقیق و نکته سنج بودند به نحوی که به مسائل خاص احاطه کامل داشتند ودر مورد برخی مسائل نیز نظرات خاص و کلیدی ارائه می کردند نوع نگاه وی به مسائل فقهی باز و برخوردار از نوعی روشن بینی وزمان شناسی خاص بود که این موضوع برگرفته از نظرات استاد وی امام خمینی(ره) بود.ایشان حاشیه بر عروه را به همراه سلسله مقالات وتحقیقات در فقه واصول را به نگارش درآورده است. ایشان را باید از مجتهدین برجسته کشور بحساب آورد چراکه خاموش شدن چراغ عمر ایشان در هفتاد سالگی سبب ناشناس ماندن مقام اجتهادی ایشان در میان ا حاد جامعه شد.

وفات
آیت الله محمدحسن قدیری(ره) در ۲۵ مهر سال ۱۳۸۷ در قم دیده از جهان فرو بست و پیکرپاکش پس از تشییع باشکوهی در مسجد طباطبائی حرم مطهر حضرت معصومه به خاک سپرده شد. مقام معظم رهبری [۴] و جامعه مدرسین حوزه علمیه قم [۵] وشورای نگهبان وریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام وریاست مجلس شورای اسلامی نیز در این زمینه پیامهایی صادر نمودند.

آثار
البیع، تقریرا لما أفاده الأستاذ الأکبر آیهالله العظمی الإمام الخمینی،ایت الله محمد حسن قدیری، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، ۶۴۱ ص، عربی، وزیری (گالینگور)
المباحث فی علم الاصول، قم، موسسه بوستان کتاب-چاپ دوم، عربی
التیمم، قم، موسسه بوستان کتاب.
البحث فی رسالات عشر، قم، موسسه النشر الاسلامی التابعه لجماعه المدرسین بقم المشرفه.
الحاشیه علی العروه الوثقی، قم، موسسه بوستان کتاب
رساله فی الوضع والاستعمال، قم، منظمه الحج والاوقاف والشئون الخیریه
الاجاره. قم موسسه بوستان کتاب.

من خرداد ۱۹ام, ۱۳۸۹ در ۱۲:۳۰ ق.ظ

سلام بد نبود یه کم اون خصلت کفرونیتون رو کنار می گذاشتید و درباره زندگی آیت الله شیخ محمد منتظری هم می نوشتید ایشون از علمای بزرگ این روستا بودن ولی …خدا از سر تقصیرات این کفرونی ها بگذره

یه کفرونی خرداد ۱۹ام, ۱۳۸۹ در ۸:۴۲ ق.ظ

دوست عزیز
من درباره زندگی حاج آقا منتظری اطلاعاتی در دست ندارم
شما لطف کنین و مطالب رو به من برسونین من هم حتما اونها رو توی سایت میزارم

gharibe تیر ۷ام, ۱۳۸۹ در ۱۲:۰۶ ب.ظ

اگه میخواهید سیاسی بازی در بیارید
سایتتونو ………………………….
از الان گفته باشم

یه کفرونی تیر ۷ام, ۱۳۸۹ در ۸:۵۳ ب.ظ

سیاست ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خدا نکنه

کهکشان مرداد ۱۷ام, ۱۳۸۹ در ۶:۱۷ ب.ظ

مدتی قبل هم گفته بودم کفران از نظر فرهنگی خیلی خیلی غنی است علمایی همچون ایت اله قدیری بزرگ یا همون اشیخ علی .ایت اله حج اقا حسن قدیری .حج شیخ محمد منتظری گو واقعا رو دورانی انقلاب مالی فعالیتش بک . ای بی اشیخ طیب . او مالایا بی. بالاخره کورون چی کمیش نگیری

علی مهر ۲۵ام, ۱۳۸۹ در ۹:۵۵ ق.ظ

اما حیف که قدر نمیدانیم این بزرگان را و ارزش قائل نیستیم

محسن اسفند ۱۷ام, ۱۳۸۹ در ۲:۴۴ ب.ظ

سلام با تشکر ازاینکه مطلب در مورد علمای روستا منتشر می کنید اگه ممکن است اطلاعات بیشتری از ایتالله قدیری منتشر کنید خصوصا فعالیت های قبل وبعد از انقلاب ایشان

اجی کوچیکه خرداد ۲۸ام, ۱۳۹۳ در ۳:۵۷ ب.ظ

خوبه آفرین

بنده خدا تیر ۲۸ام, ۱۳۹۳ در ۱:۲۲ ق.ظ

برای تعصبات کور خانوادگی لقب ایت الله به مرحوم حاج شیخ ندهید و بااین رفتارهای زشت، نام او را خراب نکنید. آن مرحوم یک طلبه زحمت کش بین اهالی بود.رحمت خدا بر ایشان.

پاسخ دهید

دیدگاه شما


بهینه سازی پوسته : پک سنتر
آماده شده توسط : ماندگار وب