میرزا نورالله جوانی با استعداد و به جمیل کمالات آراسته بود. وی با دینداری و نبوغ خود علاوه بر کار در دفتر شاهی سعی می کرد با شعر گفتن در مدح و توصیه حاکمان را از لغزش و خطا با خبر کند. وی در علوم متداوله از دیگر عالمان سبقت می گرفت و در زمان شاه عباس به تحریر جلد توجیه مشغول بود.
میرزا نورالله با نام های ضیا و سید ضیا هم نامیده می شده است.
میرزا نورالله قطعه ای خطاب به خلیفه سلطان سروده است که از متن این قطعه معلوم میشود که در دربار شاه به کارهای دفتری مشغول بوده است.
از مفهوم این قطعه هم شغل دفتری او در دربار دریافت می شود و هم اینکه مدتی از نرسیدن مرسوم و مبالغ ماهانه یا سالانه خود در رنج بوده است.
داورا ایران مدارا قبله گاها صاحبا
ای غبار آستانت سرمه ی چشم ترم
کار من از دست رفت و غافلی از کار من
از ضرورت چند حرفی بر زبان می آورم
نخل طورم لیک خشک از قحط سال مردمی
طوبی باغ بهشتم لیک بی بارو برم

آیت الله محمدحسن قدیری از علمای بزرگ و از شاگردان برجسته و یاران نزدیک امام خمینی بود. او از مدرسین حوزه علمیه قم ومسئول وعضو دفتر استفتائات امام خمینی و حضرت ایت الله خامنه‌ای وعضو فقهای شورای نگهبان بود. مکاتبه آیت الله قدیری با امام خمینی در مورد شطرنج والات موسیقی از افتخارات دوران عمر پر برکت او بود. از او تالیفاتی بجا مانده که عبارتند از:” البیع”الاجاره”التیمم”المباحث فی علم الاصول”رسالات عشر” الحاشیه علی العروه الوثقی”مناسک حج”رساله فی الوضع والاستعمال”و مقالاتی در موضوعات مختلف.

ولادت

آیت الله محمدحسن قدیری در سال ۱۳۱۷ هجری شمسی در خانوده‌ای روحانی در اصفهان به دنیا آمد. وی فرزند آیت الله علی قدیری بود و قسمتی از علوم حوزوی را نزد پدر خویش فرا گرفت.

اندکی از زندگینامه پدر: علی قدیری

از علمای معروف اصفهان که در سال ۱۲۹۰ هجری شمسی متولد وسالهای متمادی در حوزه‌های علمیه قم و نجف واصفهان و کرمانشاه به تدریس اشتغال داشت وعمر خویش رادر تحصیل و تدریس و تر بیت شاگردانی همچون شهید آیت الله دکتر بهشتی گذرانیده و دراوائل نهضت جزء یاران امام خمینی محسوب می گشت و مسئول استفتائات او بود. او در ۲۳ دی ماه ۱۳۶۵ دار فانی را وداع گفت ودر جوار حرم حضرت معصومه در قم مدفون گردید.